Zaar.. Yaşıyorsa

Yaz..sıcak..tatlı bir rüzgarın peşindeyiz..

Yollar adımlıyoruz, hayaller bizi nereye götürürse..Kendi renkli rüzgarımız, tıpkı Chi’nin etrafımızda dolanması gibi neşeyle geziniyor. O kadar kırılganız ki bir yandan..Şiddetli rüzgar en çekindiğimiz, en saklanmak istediğimiz… En sevdiğimiz, ılık rüzgarın tebessüm ettiren hali.. Mest oluyoruz, ağaçların altında yumuşacık tozlu koltuklara yaslanırken..Kahkahalar “Bendeeee” nidaları eşliğinde…

Yaşamayı tercih ettiğimiz hayat bu! Olumsuz tüm duygulardan arınmaya, enerjisi kirlenmiş bedenlerden uzaklaşmaya öyle ihtiyacımız var ki… Doğduğumuz coğrafya yerlebir olmanın eşiğinde, biz hayallere tutunma evresinde… 

Değişim ve dönüşüme apaçık ruhlarımız, dönüştürülmeye, zorbalığa değil!! Hiç değil hem de…

Öfke..en baş etmeye çalıştığımız..Genceciğiz daha..Kelebek gibi takılıyoruz; rengarenk, özgür, musmutlu, öz hallerimizle.. Rollerimizi atmışız yollarımız kesiştiğinde..

İstekler basit! Keyif, neşe, insanların ruhlarına dokunduğumuz güzel işler, huzurlu ortam! 

Yükselen öfkeyi sindirerek yaşamak da neymiş! Hangi canlının bir başkasına yaşatma hakkı var ki bu gereksiz duygu halini?! Kim huzur bozmakla görevlendirilmiş olabilir?! İnsanoğlu yetki verme hallerine neden girdi ki zaten? İç sesim haykırıyor: “İNSANSIN SEN! ALELADE BİR CANLI TÜRÜSÜN! NE ARA BU HALE GELDİN”…

Tek ihtiyacımız bir ağacın gölgesine oturup yeryüzüne kök salıp elimizi kalbimizin üzerine yerleştirmek…

Kulak vermen gerek kalp atışlarına! Doğa tüm olanaklarını ayaklarının altına seriyor..Ritmini doğayla eşitlemeyi denedin mi hiç?

Zihninin saçmalıkları koşarak uzaklaşacak senden bir bilsen..bir denesen..ah bir bilseniz..

Kaos en korkutan…Farkındalığın çoğunluğu midedeki endişelerde, nefesimle uzaklaştırıyor buluyorum kendimi çokca.. Hangi canlı türünün bana/bize bunu yaşatma hakkı var ki? Tercih etmediğimiz bir hayatı yaşatma hali neyin nesi?

Umutsuzluklarımızı kontrol etmeyi öğrendiğimiz, hayallerimize adım adım yürüdüğümüz, enerjimizi yüksek tuttmayı hedeflediğimiz, sevdiğimiz, sevildiğimiz yaştayız…

Biz çok kalabalığız, sandığınızdan daha kocamanız…Kimse yaşama olan bağımızı, umutlarımızı, düşlediklerimizi, sevgimizi örselemeyez! Biz, izin verenlerden değiliz… Bu hayatı, gözlerimizi açtığımız ilk andan beri ruha dokunmak adına yaşamışız… Yüreğimiz sıkışarak yaşamayı kabul edemiyoruz…Herkese verecek kadar da sevgi büyütüyoruz içimizde, ara sıra kaşlarımızı çattığımıza bakmayın...



0 görüntüleme

Kendini öğrenmek, dünyayı

öğrenmektir...!                          Thich Nhat Hanh

  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon
  • Spotify - Black Circle
  • Black SoundCloud Icon
  • Black YouTube Icon

© 2014 Her hakkı BENGÜ ŞOLCUM tarafından saklıdır.

İzmir-Alsancak/Karşıyaka/Bostanlı |