HANG DRUM DEĞİL SUNPAN...


Dünya minnacıkmış klişesini yaşadım...


4 ay önce Hindistan'da Amritapuri Aşramı'nda..Sahilde meditasyonumu yapıyorum, güneş batmak üzere..Meditasyon sonrasında müzik sesleri duyuyorum, bakınıyorum, kumların üstünde 6-7 kişi bir şeyler çalıyorlar... Yavaş yavaş yürüyorum onlara doğru yüzümde sevimli bir sırıtma ile..Öyle hint ezgilerine maruz kalmış ki kulağım, huzura yürür gibi müziğe yürüyorum... Yanlarına oturuyorum..Hep sahilde bulunan bir Keşiş de orada, elinde Hang drum çalmaya çalışıyor. Bana uzatıyor hadi çal diye..Ne o ingilizce biliyor ne de ben Malayamam dili..Beden dilimiz ve mimiklerimiz bize yetiyor..

Hang drum kucağımda hayranlıkla inceliyorum..

Minik bir info: Yin Yoga derslerimde sadece Hang drum parçalarını açıyor oluşum..ve Hindistan'dan Hang drum alacağım gazıyla yola çıkışım.. 

İnce ince vurmaya başlıyorum; tanrım asla çalamayacağım galiba bakışlarımla birlikte..Bir kaç dakika sonra kucağımdakinin sahibi geliyor oturuyor yanıma, göstermeye başlıyor parmaklarımı nasıl vurmam gerektiğini..Sonra biraz birlikte çalıyoruz...Mest olmuş durumda çocuğa hang drum ı buradan mı aldın ben de almak istiyorum diyorum. Bu hung drum değil sunpan diye uyarı alıyorum hemen ve ardından Kuzey'de bulabilirsin diyor ama ben buradan direk ülkeme gidicem diyorum; endişeliyim buraya kadar gel alamadan git!



Tabletimden not defterime bir yer söyleyecekse yazayım diye cebelleşiyorum; alıyor elimden yazıyor bir site adı ve buradan bulabilirsin diyor. Bi sürü teşekkürler şahanesinler falan hava kararıyor sahilde göz gözü görmüyor yavaşça yürüyoruz Aşram'ın içine..Sonraki günlerde ne zaman karşılaşsak başımızla gülümseyerek selamlaşıp yolumuza devam ediyoruz..Ne adını biliyorum ne de bir daha konuşabilmişiz..

Amma'nın bize mantralarımızı söyleme töreninde hatta Amma'ya Sunpan çalıyor yanıbaşında..Muazzam bir an, ruhum zaten kelebek gibi olmuş tüm o Amma'nın yakınında olma anlarımdaki gibi ve bir de üzerine Sunpan çalıyor, herkesin yüzünde şahane bir gülümseme..Tüm o muhteşem enerji, ellerinin kollarının bedeninin etrafında süzülüyor..hissediyorsun...

Ve böyle bir anı..

3 gün önce Amsterdam'da eşimle yürüyoruz. Sanat müzesinin önüne doğru yaklaşırken Sunpan sesi duyuyorum insanların arasından bakmaya çalışırken oha!şaka gibi diyorum; hayatım Hindistan'da birlikte Sunpan çaldığım çocuk bak diye gösteriyorum..Üç kişiler, iki Sunpan bir trompet..Tam karşısındayım ona bakıyorum şaşkın şaşkın..Göz göze geliyoruz o da şaşırıp gülümsüyor..Biraz çalıyor sonra ayağa kalkıyor bırakıyor biz de yanına yürüyoruz.. Sımsıkı sarılıyoruz ikimizde şaşkın ve mutlu mutlu konuşuyoruz Amsterdam'da yaşıyormuş..Biraz daha konuşup sonra seni tekrar görmek çok güzeldi deyip yanından ayrılıyorum müzik bölündüğü için huzursuz hissediyorum kitlememek için zor tutuyorum kendimi.. Ve yürürken farkediyorum ki hiç birbirimize adımızı sormamışız..

Dünya minnacık işte..İçim ısınıyor bu karşılaşmada...Aynı Aşramda aynı tarihte denk geldiğin biri, onun şehrinde kocamla hayran hayran gezinirken o da müziğini yaparken karşılaşıyoruz..Tüm o Aşram hayatı gözümde canlanıyor..Tüm o sevgiyle dolu insanlar..

Herşeyi sevmeyi öğreten tüm deneyimlerimedir müteşekkirim.

1 görüntüleme

Kendini öğrenmek, dünyayı

öğrenmektir...!                          Thich Nhat Hanh

  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon
  • Spotify - Black Circle
  • Black SoundCloud Icon
  • Black YouTube Icon

© 2014 Her hakkı BENGÜ ŞOLCUM tarafından saklıdır.

İzmir-Alsancak/Karşıyaka/Bostanlı |